بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ النَّاسِ

بگو پناه به پروردگار مردم‌[114:1]

مَلِكِ النَّاسِ

پادشاه مردم‌[114:2]

إِلَٰهِ النَّاسِ

خدای مردم‌[114:3]

مِنْ شَرِّ الْوَسْوَاسِ الْخَنَّاسِ

از بدی وسوسه‌کننده نهان شونده‌[114:4]

الَّذِي يُوَسْوِسُ فِي صُدُورِ النَّاسِ

آنکه وسوسه کند در سینه‌های مردم‌[114:5]