بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ الْقَارِعَةُ

آن کوبنده‌[101:1]


مَا الْقَارِعَةُ

چیست کوبنده‌[101:2]


وَمَا أَدْرَاكَ مَا الْقَارِعَةُ

و چه دانستت چیست کوبنده‌[101:3]


يَوْمَ يَكُونُ النَّاسُ كَالْفَرَاشِ الْمَبْثُوثِ

روزی که شوند مردم چون پروانه‌های پراکنده‌[101:4]


وَتَكُونُ الْجِبَالُ كَالْعِهْنِ الْمَنْفُوشِ

و شوند کوه‌ها مانند پشم زده‌[101:5]


فَأَمَّا مَنْ ثَقُلَتْ مَوَازِينُهُ

پس اما آنکه سنگین آید سنجشهایش (ترازوهایش)[101:6]


فَهُوَ فِي عِيشَةٍ رَاضِيَةٍ

پس او است در زندگی پسندیده‌[101:7]


وَأَمَّا مَنْ خَفَّتْ مَوَازِينُهُ

و اما آنکه سبک گردد ترازوهایش‌[101:8]


فَأُمُّهُ هَاوِيَةٌ

پس مادر اوست هاویه‌[101:9]


وَمَا أَدْرَاكَ مَا هِيَهْ

و ندانستت چیست آن‌[101:10]


نَارٌ حَامِيَةٌ

آتشی است سوزنده‌[101:11]