پیام خداوند مهربان

سوگند به برکنندگان به قوّت‌[79:1]

وَالنَّاشِطَاتِ نَشْطًا

و به کشندگان کشیدنی (یا جهندگاه جهشی)[79:2]

وَالسَّابِحَاتِ سَبْحًا

و به شناوری‌کنان شناوریی‌[79:3]

فَالسَّابِقَاتِ سَبْقًا

پس پیشی‌گیرندگان پیشی‌گرفتنی‌[79:4]

فَالْمُدَبِّرَاتِ أَمْرًا

پس کارپردازان کاری‌[79:5]

يَوْمَ تَرْجُفُ الرَّاجِفَةُ

روزی که بلرزد لرزنده‌[79:6]

تَتْبَعُهَا الرَّادِفَةُ

از پیش آید پی درآینده‌[79:7]

قُلُوبٌ يَوْمَئِذٍ وَاجِفَةٌ

دلهائی است در آن روز هراسان‌[79:8]

أَبْصَارُهَا خَاشِعَةٌ

دیدگان آنها است سرافکنده‌[79:9]

يَقُولُونَ أَإِنَّا لَمَرْدُودُونَ فِي الْحَافِرَةِ

گویند آیا مائیم بازگردانیده در گور (یا در حال نخستین)[79:10]

أَإِذَا كُنَّا عِظَامًا نَخِرَةً

آیا گاهی که گردیدیم استخوانهائی پوسیده‌[79:11]

قَالُوا تِلْكَ إِذًا كَرَّةٌ خَاسِرَةٌ

گویند آن است آن هنگام بازگشتی زیانمند[79:12]

فَإِنَّمَا هِيَ زَجْرَةٌ وَاحِدَةٌ

پس جز این نیست که خروشی است یگانه‌[79:13]

فَإِذَا هُمْ بِالسَّاهِرَةِ

ناگهان ایشانند به روی زمین‌[79:14]

هَلْ أَتَاكَ حَدِيثُ مُوسَىٰ

آیا بیامدت داستان موسی‌[79:15]

إِذْ نَادَاهُ رَبُّهُ بِالْوَادِ الْمُقَدَّسِ طُوًى

گاهی که بانگ دادش پروردگارش بر درّه مقدّس طوی‌[79:16]

اذْهَبْ إِلَىٰ فِرْعَوْنَ إِنَّهُ طَغَىٰ

برو بسوی فرعون که او سرکشی کرد[79:17]

فَقُلْ هَلْ لَكَ إِلَىٰ أَنْ تَزَكَّىٰ

پس بگو آیا تو را است بسوی آنکه پاکی جوئی‌[79:18]

وَأَهْدِيَكَ إِلَىٰ رَبِّكَ فَتَخْشَىٰ

و رهبریت کنم بسوی پروردگارت پس بترسی‌[79:19]

فَأَرَاهُ الْآيَةَ الْكُبْرَىٰ

پس نمایاندش آیت بزرگ را[79:20]

فَكَذَّبَ وَعَصَىٰ

پس تکذیب کرد و سرپیچید[79:21]

ثُمَّ أَدْبَرَ يَسْعَىٰ

سپس پشت کرد می‌دوید[79:22]

فَحَشَرَ فَنَادَىٰ

پس گردآورد پس برخواند[79:23]

فَقَالَ أَنَا رَبُّكُمُ الْأَعْلَىٰ

پس گفت منم پروردگار بزرگتر شما[79:24]

فَأَخَذَهُ اللَّهُ نَكَالَ الْآخِرَةِ وَالْأُولَىٰ

پس گرفتش خدا به کیفر انجام و آغاز[79:25]

إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَعِبْرَةً لِمَنْ يَخْشَىٰ

همانا در این است عبرتی برای آنکه بترسد[79:26]

أَأَنْتُمْ أَشَدُّ خَلْقًا أَمِ السَّمَاءُ ۚ بَنَاهَا

آیا شما سخت‌ترید در آفرینش یا آسمان که ساختش‌[79:27]

رَفَعَ سَمْكَهَا فَسَوَّاهَا

برافراشت پوشش را پس بیاراستش‌[79:28]

وَأَغْطَشَ لَيْلَهَا وَأَخْرَجَ ضُحَاهَا

و تاریک ساخت شبش را و برآورد روزش‌[79:29]

وَالْأَرْضَ بَعْدَ ذَٰلِكَ دَحَاهَا

و زمین را از آن پس گسترانیدش‌[79:30]

أَخْرَجَ مِنْهَا مَاءَهَا وَمَرْعَاهَا

برون آورد از آن آبش را و چراگاهش‌[79:31]

وَالْجِبَالَ أَرْسَاهَا

و کوه‌ها را لنگر گردانیدش‌[79:32]

مَتَاعًا لَكُمْ وَلِأَنْعَامِكُمْ

بهره‌مندیی برای شما و برای دامهای شما[79:33]

فَإِذَا جَاءَتِ الطَّامَّةُ الْكُبْرَىٰ

پس گاهی که آید فرودآینده‌ای بزرگتر[79:34]

يَوْمَ يَتَذَكَّرُ الْإِنْسَانُ مَا سَعَىٰ

روزی که یاد آورد انسان آنچه را کوشیده است‌[79:35]

وَبُرِّزَتِ الْجَحِيمُ لِمَنْ يَرَىٰ

و آشکار گردد دوزخ برای هر که بیند[79:36]

فَأَمَّا مَنْ طَغَىٰ

پس اما آنکه سرپیچید[79:37]

وَآثَرَ الْحَيَاةَ الدُّنْيَا

و زندگانی دنیا را برگزید[79:38]

فَإِنَّ الْجَحِيمَ هِيَ الْمَأْوَىٰ

همانا دوزخ است جایگاهش‌[79:39]

وَأَمَّا مَنْ خَافَ مَقَامَ رَبِّهِ وَنَهَى النَّفْسَ عَنِ الْهَوَىٰ

و امّا آنکه بترسد جایگاه پروردگار خویش را و بازدارد خویشتن را از هوسها[79:40]

فَإِنَّ الْجَنَّةَ هِيَ الْمَأْوَىٰ

همانا بهشت است جایگاهش‌[79:41]

يَسْأَلُونَكَ عَنِ السَّاعَةِ أَيَّانَ مُرْسَاهَا

پرسندت از ساعت کی است لنگرگاهش‌[79:42]

فِيمَ أَنْتَ مِنْ ذِكْرَاهَا

در چیستی تو از یادآوردنش‌[79:43]

إِلَىٰ رَبِّكَ مُنْتَهَاهَا

بسوی پروردگار تو است پایانش‌[79:44]

إِنَّمَا أَنْتَ مُنْذِرُ مَنْ يَخْشَاهَا

جز این نیست که توئی ترساننده آنکه بترسدش‌[79:45]

كَأَنَّهُمْ يَوْمَ يَرَوْنَهَا لَمْ يَلْبَثُوا إِلَّا عَشِيَّةً أَوْ ضُحَاهَا

گوئیا ایشان روزی که بینندش نماندند جز شبی یا روزش‌[79:46]