پیام خداوند مهربان

سوگند نیارم بدین شهر[90:1]

وَأَنْتَ حِلٌّ بِهَٰذَا الْبَلَدِ

و توئی جای گزین در این شهر[90:2]

وَوَالِدٍ وَمَا وَلَدَ

و پدری و آنچه فرزند نهاد[90:3]

لَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنْسَانَ فِي كَبَدٍ

که آفریدیم انسان را در رنج‌[90:4]

أَيَحْسَبُ أَنْ لَنْ يَقْدِرَ عَلَيْهِ أَحَدٌ

آیا پندارد که توانائی ندارد هرگز بر او کسی‌[90:5]

يَقُولُ أَهْلَكْتُ مَالًا لُبَدًا

گوید تباه کردم مالی انبوه را[90:6]

أَيَحْسَبُ أَنْ لَمْ يَرَهُ أَحَدٌ

آیا پندارد که ندیدش کسی‌[90:7]

أَلَمْ نَجْعَلْ لَهُ عَيْنَيْنِ

آیا ننهادیم برایش دیدگانی‌[90:8]

وَلِسَانًا وَشَفَتَيْنِ

و زبانی و لبانی‌[90:9]

وَهَدَيْنَاهُ النَّجْدَيْنِ

و رهبریش کردیم بدان دو پشته‌[90:10]

فَلَا اقْتَحَمَ الْعَقَبَةَ

پس برنیامد (یا نگذشت) بر آن پشته‌[90:11]

وَمَا أَدْرَاكَ مَا الْعَقَبَةُ

و چه دانستت چیست آن پشته‌[90:12]

فَكُّ رَقَبَةٍ

آزادکردن یک بنده‌[90:13]

أَوْ إِطْعَامٌ فِي يَوْمٍ ذِي مَسْغَبَةٍ

یا خورانیدنی در روز پریشانی (یا روزی دارنده گرسنگی)[90:14]

يَتِيمًا ذَا مَقْرَبَةٍ

به یتیمی خویشاوند[90:15]

أَوْ مِسْكِينًا ذَا مَتْرَبَةٍ

یا بینوائی خاکسار (یا نیازمند)[90:16]

ثُمَّ كَانَ مِنَ الَّذِينَ آمَنُوا وَتَوَاصَوْا بِالصَّبْرِ وَتَوَاصَوْا بِالْمَرْحَمَةِ

سپس گشت از آنان که ایمان آوردند و سفارش کردند به شکیبائی و سفارش کردند به مهربانی کردن‌[90:17]

أُولَٰئِكَ أَصْحَابُ الْمَيْمَنَةِ

آنانند یاران راست‌[90:18]

وَالَّذِينَ كَفَرُوا بِآيَاتِنَا هُمْ أَصْحَابُ الْمَشْأَمَةِ

و آنان که کفر ورزیدند به آیتهای ما آنانند یاران چپ (یا شومی)[90:19]

عَلَيْهِمْ نَارٌ مُؤْصَدَةٌ

بر ایشان است آتش افروخته (یا انبوه یا پوشیده)[90:20]