پیام خداوند مهربان

سوگند به شب گاهی که فراگیرد[92:1]

وَالنَّهَارِ إِذَا تَجَلَّىٰ

و روز گاهی که برتابد[92:2]

وَمَا خَلَقَ الذَّكَرَ وَالْأُنْثَىٰ

و آنچه (یا آنکه) آفرید نر و ماده را[92:3]

إِنَّ سَعْيَكُمْ لَشَتَّىٰ

که کوشش شما است همانا گوناگون‌[92:4]

فَأَمَّا مَنْ أَعْطَىٰ وَاتَّقَىٰ

پس اما آنکه بخشید و پرهیزکاری کرد[92:5]

وَصَدَّقَ بِالْحُسْنَىٰ

تصدیق به نکوکاری کرد[92:6]

فَسَنُيَسِّرُهُ لِلْيُسْرَىٰ

زود است رهنمونش شویم بسوی گشایش‌[92:7]

وَأَمَّا مَنْ بَخِلَ وَاسْتَغْنَىٰ

و اما آنکه بخل ورزید و بی‌نیازی گرفت‌[92:8]

وَكَذَّبَ بِالْحُسْنَىٰ

و تکذیب به نیکوکاری کرد[92:9]

فَسَنُيَسِّرُهُ لِلْعُسْرَىٰ

پس زود است برانیمش بسوی دشواری‌[92:10]

وَمَا يُغْنِي عَنْهُ مَالُهُ إِذَا تَرَدَّىٰ

و بی‌نیاز نکند از او مالش گاهی که تباه شود[92:11]

إِنَّ عَلَيْنَا لَلْهُدَىٰ

همانا بر ما است هدایت‌[92:12]

وَإِنَّ لَنَا لَلْآخِرَةَ وَالْأُولَىٰ

و همانا برای ما است بازپسین و نخستین‌[92:13]

فَأَنْذَرْتُكُمْ نَارًا تَلَظَّىٰ

پس ترسانیدم شما را از آتش که زبانه کشد[92:14]

لَا يَصْلَاهَا إِلَّا الْأَشْقَى

نچشدش جز بدبخت تری‌[92:15]

الَّذِي كَذَّبَ وَتَوَلَّىٰ

که تکذیب کند و پشت کند[92:16]

وَسَيُجَنَّبُهَا الْأَتْقَى

و زود است دور شودش پرهیزکارتری‌[92:17]

الَّذِي يُؤْتِي مَالَهُ يَتَزَكَّىٰ

که دهد مالش را پاکی جوید[92:18]

وَمَا لِأَحَدٍ عِنْدَهُ مِنْ نِعْمَةٍ تُجْزَىٰ

و نیست کسی را نزدش نعمتی که پاداش داده شود[92:19]

إِلَّا ابْتِغَاءَ وَجْهِ رَبِّهِ الْأَعْلَىٰ

جز در پی روی پروردگار برترش‌[92:20]

وَلَسَوْفَ يَرْضَىٰ

و همانا بزودی خوشنود شود[92:21]